رضى لقب « اشعر الطالبيين » يعنى شاعرترين طالبيان نيز داده‌اند . استادانى كه وى در علوم گوناگون آن روزگار نزدشان شاگردى كرد و بهره‌ها برد ، عبارتند از : ابواسحاق ابراهيم بن احمد طبرى فقيه مالكى ، ابوعلى فارسى نحوى ، قاضى سيرافى ، ابوالحسن قاضى عبدالجبار معتزلى ، ابويحيى عبدالرحيم فارقى خطيب مصرى مشهور به ابن نباته ، شيخ مفيد و . . . وى بسيار بذل‌الجود و باتقوا بود . به سپاس دانش‌اندوزىاش جهت پرداخت زكات دانش خود ، مدرسه‌اى نزديك خانهء خود در كوى كرخ بغداد تأسيس كرد و آن را « دارالعلم » ناميد كه افزون بر تالارهاى تدريس ، سخنرانى و جلسات ، اتاق‌هايى براى زندگى دانشجويان فراهم آمده بود و كتابخانهء بزرگى داشت كه ارزشمندترين و بهترين منابع و مراجع عربى و اسلامى در آن نگهدارى مىشد و شخصاً خود مديريت آن را بر عهده داشت . شاگردان نام‌آورى كه در نزد وى آموختند ، از جمله : فقيه عاليقدر ابوزيد كبايكى ، ابو عبدالله شيخ محمد حلوانى ، ابوعبدالله شيخ جعفر دوريستى ، ابوالحسن بندار قاضى و . . . بودند . وى در محلهء كرخ بغداد در سن 47 سالگى در سراى خود درگذشت و همانجا به خاك سپرده شد . به قولى ، برادر مهتر وى سيد مرتضى چندى بعد وى را به كاظمين و در جوار نياى شريفش امام موسى كاظم عليه السلام به خاك سپرد . از تأليفات وى : 1 - نهج البلاغه 2 - تلخيص البيان فى مجازات القرآن 3 - مجازات الآثار النبوية 4 - حقايق التاويل فى متشابه التنزيل